MuseoMonique Kwist

Monique Kwist

Over Monique Kwist

Monique Kwist over Places to be

“Tijdens wandelingen door heel steile, indrukwekkende vulkanische gebieden, bekeek ik hoe de mensen daar bouwen en omgaan met die ruige omgeving. Iets hiervan is omgezet in mijn materiaal tijdens de laatste 5 jaar ongeveer. Een keuze uit dit werk wordt hier in Museo aangeboden.

Over het algemeen houd ik ervan om een kunstwerk een mogelijke entree te geven, om ruimte te bieden die je gaat ontdekken. Het kan een uitnodiging zijn om verborgen mogelijkheden te zien of ik speel met die illusie. Als reactie op onze omgeving of het dagelijks leven ontstaat een verlangen naar de één of andere ‘place to be’. Een kunstwerk kan daarvoor een goed middel zijn. Het onderzoek, het creatieve proces zelf en de poëzie die je daarin aanwezig voelt, beschouw ik ook als een goede ‘plaats’ om te betreden.

Places to be? Met een knipoog refereer ik hiermee aan een reisgids die ik in verschillende situaties dankbaar gebruikte (Lonely Planet). Hierin worden opsommingen gegeven van ‘places to stay, places to visit’ etc. Wat betreft de ‘Place to be’ zou ik echter mijn persoonlijke archief maken: van lokaties die het waard zijn om er een beetje te verdwalen en wat langer tijd te besteden. Interessante reisherinneringen, het verlangen te bewegen, de actie zelf om ‘weg te zijn’ en het persoonlijke contact met andere culturen en klimaat, motiveren mij. Architectuur, hetzij heilig, hetzij ontstaan uit economische noodzaak en ongelooflijk ingenieurswerk geven mij een vorm van oriëntatie.

Ik houd ervan mijn praktijk met de materie wat te variëren van tijd tot tijd. Zo is na veel jaren een interessante verzameling opgebouwd van driedimensionale objecten, fotografie, grafiek, werk op papier. Je kan zien dat werkprocessen en ervaring opgedaan in één techniek de andere techniek beïnvloeden. Misschien kan je ook mijn interesse ontwaren in de magie van indirecte technieken, zoals bijvoorbeeld drukprocessen waarbij een mal nodig is; de bron die je uiteindelijk niet laat zien. De thema’s blijven min of meer stabiel onder het oppervlak.”


Werken